Şiir Dünyası

25/6/2008

SANA İHTİYACIM VAR

Dün gece ,,,
Hiç olmadığım kadar ihtiyacım vardı sana !!!
Ağlıyordum hıçkırarak ...
Sesini duymak iyi gelecekti bana , emindim .
Telefonu elime aldım .
her canım yandığında , birine ihtiyaç duyduğumda yalnız olmayı seçen ben , bu defa istemedim ...
kısa bir mesajdı ...

! ... Sana İhtiyacım Var ... !
Sonra ... ağlarken uyumuşumm !
Ve sen ,,, cevap yazmaya bile tenezzül etmemişsin .
Benim canım yanıyordu , ve sen hala kendi düşüncelerinde boğuluyordun !
Oysa ,,, böyle anlarda ne önemi vardıı kırgınlığın ?

Benim , SaNa ihtiyacım vardı !
SeninSe hala susmaya ! ...
Şimdi bende susuyorum ...
Yine tüm cümlelerimi içime sakladım ,
Yine bir sürü cevapsız soru kaldı bana ... !
GiDiyoRsun belki ...
SadeCe şunu söylemek istiyorum son olarak ;
Benim , dün geceee ... SaNa ihtiyacım vardı !
Seninse hala susmaya ! ...

Kategori: Siirler | Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

« Önceki |

25/6/2008

BİRBİRİMİZİ BULDUĞUMUZ BİR YOLDU BİZİM Kİ!!!

Hüzünlü bir aşk hikayesi değildi bizimkisi..

Bir türlü mutlu sona eremeyen Leyla ve Mecnun hikayesi de değil.
Kavuşamadıkları için ölen-öldürülen Romeo ve Juliet kadar trajik... hiç değil.

Kendimizi bulduğumuz bir oyundu bizimkisi... Ikimizin oyunu..
Sanki evli evine, köylü köyüne değildi de dünyanın kanunu..
Biz değiştiririz sanmıştık..

Unuttuğumuz, varlığını artık yok saydığımız hisleri bulmuştuk biz seninle..
Ne kadar mutluyduk, ne kadar mutlu olabildiğimiz görmüştük.
Nasıl da kaptırmıştık kendimizi, nasıl delicesine istemiştik..
Nasıl kandırmıştık birbirimizi..

Gözlerimizi boyamış, isimlerimize renkler yüklemiş, renklere anlamlar katmış tekrar tekrar her seferinde yeniden hayran kalmıştık birbirimize..
Büyülemiştik, büyülenmiştik...

'Seviyorum Seni'
hiç bu kadar kolay söylenmemişti.. ve hiç bu kadar çok hissedilmemişti.
O gün ağzımdan bu söz çiktiginda da hiç şaşirmamıştın sen.. Söyleyen bende hiç tereddüt etmemiştim...

Ilk defa bu kadar kolaydı hayat..
Ilk defa bu kadar güzeldi..

Kendimizi birbirimizde kaybetmemizin bir labirentin içinde yapayalnız kalmak ile son bulacağını bilmeliydim oysa..

Bir gün senin beni, çekip çikarttigin bu hayata tekrar geri bırakacağını bilmeliydim ben..

Terk edilmek hiç bu kadar ağır olmamıştı..
Ve kimsenin ardından da hiç bu kadar cok ağlanmadı...
Ve giden hiç kimse bu kadar haklı olmadı...

Bana verdiğin mutluluğun ardından sürükleniyorum şimdi.. Sadece sende bulduklarımın arkasında..
Bilinmeyen yolların arka sokaklarında kaybolmuş bir yağmur damlasından farklı değilim..

Beni bıraktığından beri düştüğüm labirentin kendime çikan sokağını bulma yolundayım..
Yolun sonuna vardığımda anlıyorum ki Aşktan sonra masumiyet kalmıyormuş...
Tanıdık oyunlarımla oyalanıyor, arada bir özlüyorum seni..
Aslinda hep özlüyorum seni...

Grururum bir kolumdan hayal kırıklığı bir diğer kolumdan çekistirirken...

Ben Kadınlığımı oynuyorum sen Erkekliğini..

Sen gittiğinden beri ne masumum ne de perişan..
Sadece boş bir odada loş bir ışık gibiyim..

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

« Önceki |

13/6/2008

=BABACIM=

sığmazsın bilirim bir kaç mısraya,
anlatmak isterim seni dünyaya,
acelen neydiki uçtun semaya,
mezarının başında ağlarım baba,

gururu sevgiyi senden öğrendim,
mis gibi kokunu özledim baba,
bu kadar genç yaşda ölmemeliydin,
hasretin ciğerimi deliyor baba,

bu kadar acıya nasıl dayandın,
sabırlı olmayı öğrettin baba,
bu koca dünyaya neden sığmadın,
geride bıraktın bizleri baba,

hastane yolları kaderin oldu,
yanında biz varız üzülme baba,
o kanser illeti ecelin oldu,
mevladan ümitler kesilmez baba,

sen gittin kimsemiz kalmadı şimdi,
bizi terketmeye hakkın yok baba,
dostum dediklerin düşmandır şimdi,
iyiki namerdi görmedin baba,

ağlarım gizlice sensiz günlerde,
faydasız bilirim ağlamak baba,
yaşamak isterdin sende bizlerle,
sensizken mutsuzuz inanki baba,

siğaran elinde kaşların çatık,
nasılda sevDİğini gizlerdin baba,
bir dilim ekmeğe soğanı katık,
çayıda çok fazla severdin baba,

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

« Önceki |

13/6/2008

=BABA=

Sevgisiz çıkarsan hayat yoluna
Dünyada tek başına kalırsın baba
Unutma ki bizler hep biriz
Birlikten güç doğarmış baba

Karanlık yüreğinin efendisi olmuş
Bizi karanlığa neden sokarsın baba
Yüreğin korkuyla beslenir olmuş
Bizi neden korkutursun baba

Neden bu şiddet bu celal
Biz sana ne yaptık ki baba
Her zaman kanımız sana helal
Bizi neden yaraladın ki baba

Bunca yıl umutla bekledik
Umutlarımız acıyla söndü baba
Ufacık gülüşüne bile sevinirdik
Artık bize gülmez oldun baba

Baba şefkati nedir bilmez misin
Bunu neden bize çok görürsün baba
Dayanışma nedir bilmez misin
Neden hiç yanımızda değilsin baba

Baba olmaya hiç çalışmadın
Aldırış bile etmedin baba
Sende alıp başını gidersen bir gün
Kin nefret ayırmasın bizi baba

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

« Önceki |

13/6/2008

SENİ SEVDİĞİMİ UNUT

hiç bu kadar çaresiz kalmamıştım..
üzülmeler beni avuçlarının arasına almış,kan kusturuyor hiç acımadan..
her düştüğümde kanayan dizlerim kabuk tutmaz oldu.heran kana bulanıyor..
her yeni günü umut bilmek boşuna...artık umutlarım da çürümüş,hiçbiri bana destek olmuyor.
benim olmayanı başkasında görmek ne acı şey...
yüreğimi kızgın sularla söndürmeye benziyor yokluğuna inatla direniyor olmam..
bütün yarım kalmışlıkların hepsi nişan almış...hedefse , benim...
gözümün yaşına bakmıyor hiçbiri..
sadece bir nefeslik gülüşlerim var..ağlayışlarımın ardı arkası hiç kesilmiyor hepsinin sonunda üç nokta dizili...
artık sana sevdiğimi söylemem imkansız.
kaybedişlerimin hepsi boğazıma sıralanmış.konuşmaya çalıştıkça çatlıyor ses tellerim..
hayat daha bilmem kaç kere çelme takacak mutluluklarıma..
bu kadar acımasız olmasa keşke sensizlik...
üstüme gelmese yokluğun..
yağmasa sağanak sağanak yalnızlık böyle...
başkasıyla mutlu olsun diye yakarışlarım kabul oldu.
şimdi dualarım yakama yapışmış hesap soruyor sana mı kaldı masum sevmeler diye...
gözyaşlarım bana çok iyi baktı gittiğin günden sonra.
emanet bildi her damla beni kendisine...
artık üzülmeye katlanamıyorum..
yar edindi sensizlik beni..alnımdan öptü , bırakmıyor hiç peşimi...
her şeyin en iyisini hakedenim güya...çiçeğe benzermiş sözlerim...
oysa aynaya her baktığımda parçalanmış papatyadan farkım yok..
sevmiyorda kalıyor herbir yaprağım..
yitik bir sevdayı yüreğime zırh diye kuşanmışım..
unutmayacağım diye direndikçe beni kırıp; dağıtıyor aldanışlarım...
herkesin güçlü sandığı bana , hiç yakışmıyor yenilgiler..
yaşanmış birkaç güzel anı da artık tebessüm etmeye yetmiyor..
girdiğim savaşta hepsi başka bir köşeye savruldu...
bütün ümit tohumlarım kurudu.
sana armağan edilecek tüm şarkılar sustu.
yokluğun bile yeter bendeki boşluğunu doldurmaya...
sen onunla sözlenmişsin...bense sana sustuğum sözlerimle...
bir düğün düşlüyorum,seni en mutlu halinle...
yetişemedim...fazla geç kaldım kızına benim ismimi koy demeye bile...
hiçbir filme benzemiyor bendeki acı...ibret olsun diye sahnelenemeyecek kadar tarifsiz bir sızı...
aklımca yüreğine en çok benim sevdam yakışırdı..
boynuma astım ayrılığı..
ipini çektim hasretlerin..
sen bendin sevdiğim...
ben bensizlikten gidiyorum...
ağlar mıyım yokluğunda
suskunluğunu bozmasın ya,
işte seni bu yüzden seviyorum...
bu yüzden ben seni...

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı